Antichrista.

03/01/2010

Gisteren las ik het boek ‘Antichrista’ van Amélie Nothomb uit, op enkele uren verslonden en een leuke aanrader voor ieder van jullie ! Een verhaal waar je je zo in kan laten meegaan, een vlotte lezer dus.
Helemaal op het einde van het verhaal is er een voetnoot met de link naar een gedicht van Arthur Rimbaud. Plots herinnerde ik me dat ik als 16 jarig meisje mij heb bezig gehouden met gedichten van hem vanbuiten te leren. In het Frans, ik had eerlijk gezegd toen geen flauw benul wat ze wilde zeggen. Maar ik vond de manier van het opzeggen al een schoonheid op zich. Eerlijkheidhalve moet ik toegeven dat de gedichten heel ver weg zaten en ik nu geen flauw benul meer heb hoe ze juist waren.
Ik keek verder naar de voetnoet en bleek, dat de verwijzing in het boek HET gedicht was dat ik steeds vertelde ! Zo leuk, dingen die je vergeet en dan plots later weer in je leven opduiken.

On n’est pas sérieux, quand on a dix-sept ans.
– Un beau soir, foin des bocks et de la limonade,
Des cafés tapageurs aux lustres éclatants !
– On va sous les tilleuls verts de la promenade.

Les tilleuls sentent bon dans les bons soirs de juin !
L’air est parfois si doux, qu’on ferme la paupière ;
Le vent chargé de bruits – la ville n’est pas loin –
A des parfums de vigne et des parfums de bière….

II

– Voilà qu’on aperçoit un tout petit chiffon
D’azur sombre, encadré d’une petite branche,
Piqué d’une mauvaise étoile, qui se fond
Avec de doux frissons, petite et toute blanche…

Nuit de juin ! Dix-sept ans ! – On se laisse griser.
La sève est du champagne et vous monte à la tête…
On divague ; on se sent aux lèvres un baiser
Qui palpite là, comme une petite bête….

III

Le coeur fou Robinsonne à travers les romans,
Lorsque, dans la clarté d’un pâle réverbère,
Passe une demoiselle aux petits airs charmants,
Sous l’ombre du faux col effrayant de son père…

Et, comme elle vous trouve immensément naïf,
Tout en faisant trotter ses petites bottines,
Elle se tourne, alerte et d’un mouvement vif….
– Sur vos lèvres alors meurent les cavatines…

IV

Vous êtes amoureux. Loué jusqu’au mois d’août.
Vous êtes amoureux. – Vos sonnets La font rire.
Tous vos amis s’en vont, vous êtes mauvais goût.
– Puis l’adorée, un soir, a daigné vous écrire…!

– Ce soir-là,… – vous rentrez aux cafés éclatants,
Vous demandez des bocks ou de la limonade..
– On n’est pas sérieux, quand on a dix-sept ans
Et qu’on a des tilleuls verts sur la promenade.

29 sept. 70 Arthur Rimbaud

One Response to “Antichrista.”

  1. jokemijn Says:

    heel erg mooi boek, ik heb het ook in mijn kast staan. Knap dat je Rimbaud kon citeren. Ik had dat met Edgar Allan Poe. Ik heb er nog maar één keer iemand me kunnen impressioneren🙂
    Maar Rimbaud bevalt me nu toch iets beter dan E.A.Poe


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: